Χρυσός: Το επενδυτικό καταφύγιο στην καταιγίδα των ομολόγων

Πηγή άρθρου: www.liberal.gr/

Τι συμβαίνει όταν ένα παραδοσιακό και δημοφιλές επενδυτικό καταφύγιο γίνεται ο λόγος που εμφανίζονται μαύρα σύννεφα και αυξάνεται ο κίνδυνος καταιγίδας στις αγορές;

Η άνοδος στις αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων προκαλεί έντονο προβληματισμό, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το sell-off είναι παγκόσμιο και αφορά κυρίως τους τίτλους μεγαλύτερης διάρκειας, όπου αποτυπώνονται οι φόβοι για τον πληθωρισμό, το χρέος και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα.

Πρόσθετη πίεση στην αγορά, αυτή τη φορά στις πιο κοντινές λήξεις, άσκησε η ομιλία του Κέβιν Γουόρς στο συμπόσιο του Τζάκσον Χόουλ. Ο πρόεδρος της Fed προειδοποίησε για αυξήσεις επιτοκίων στην περίπτωση που ο πληθωρισμός δεν δείξει ότι επιστρέφει πειστικά στο 2%, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν περιοριστικές.

Οι αγορές εξέλαβαν το μήνυμα του Γουόρς ως επιθετικό (hawkish), με αποτέλεσμα οι πιθανότητες αύξησης των επιτοκίων στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου να ανέλθουν στο 55,7% από 35,4% πριν τις δηλώσεις. Πλέον, η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς ομολόγου διαμορφώνεται στο 4,72% με την απόδοση του 30ετούς να βρίσκεται στο 5,20% και να έχει σκαρφαλώσει πριν λίγες ημέρες στο υψηλότερο επίπεδο από το 2007.

Να διευκρινίσουμε ότι οι πιο βραχυπρόθεσμες αποδόσεις ανεβαίνουν κυρίως επειδή οι αγορές προεξοφλούν αυξήσεις επιτοκίων από την Fed, ενώ στο άλλο άκρο της καμπύλης οι αποδόσεις επηρεάζονται από τις βαθύτερες ανησυχίες για το χρέος και τα ελλείμματα.

Και φτάνουμε στον χρυσό. Η άνοδος των αποδόσεων λόγω της ομιλίας του Γουόρς είναι σε πρώτη ανάγνωση αρνητική για το πολύτιμο μέταλλο αφού αυξάνει την ελκυστικότητα των βραχυπρόθεσμων τίτλων και ενισχύει το δολάριο. Αντιθέτως, η άνοδος των πιο μακροπρόθεσμων αποδόσεων μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του χρυσού, καθώς αντανακλά τις ανησυχίες για τη δημοσιονομική πορεία των ΗΠΑ.

Πάντως, υπό… κανονικές συνθήκες η άνοδος των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων θα έπρεπε να αποτελεί κακό νέο για το πολύτιμο μέταλλο. Ένα asset που δεν προσφέρει τόκο, δύσκολα ανταγωνίζεται τίτλους του αμερικανικού δημοσίου με αποδόσεις άνω του 5%.

Κι όμως, αυτή τη φορά συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Όσο οι επενδυτές αμφισβητούν τη δημοσιονομική βιωσιμότητα των μεγάλων οικονομιών και ζητούν υψηλότερο premium για να χρηματοδοτήσουν τα κράτη, τόσο ενισχύεται το επενδυτικό αφήγημα για τον χρυσό, ο οποίος δεν αποτελεί υποχρέωση κανενός.

Οι αναλυτές των μεγαλύτερων επενδυτικών οίκων προβλέπουν ότι ο χρυσός μπορεί βραχυπρόθεσμα να δεχθεί πιέσεις όσο αυξάνονται οι πιθανότητες αυξήσεων των επιτοκίων της Fed, ωστόσο πιο μεσο-μακροπρόθεσμα παραμένει η εκτίμηση για bull market διαρκείας.

Μάλιστα, η Natixis αναβάθμισε ακόμα και την εκτίμηση για την τιμή του χρυσού στο τέλος του 2026 στα 5.000 δολάρια, από 4.600 δολάρια προηγουμένως, ενώ τοποθετεί τη μέση τιμή του 2027 στα 5.000 δολάρια. Η JPMorgan από την πλευρά της συνεχίζει να προβλέπει εκτίναξη του χρυσού σε νέο ιστορικό υψηλό, στα 6.300 δολάρια το 2027.

Πριν το συμπόσιο της Fed ο χρυσός έφτασε να κερδίζει άνω του 15% μέσα στον Αύγουστο που θα ήταν η καλύτερη μηνιαία επίδοση από το μακρινό 1999.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού, η αυξανόμενη προσφορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων, τα επίμονα δημοσιονομικά ελλείμματα, η μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα παραδοσιακών αγοραστών και οι τεράστιες εκδόσεις εταιρικού χρέους για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τη χρηματοδότηση των επενδύσεων σε υποδομές ΑΙ, αυξάνουν τον ανταγωνισμό για κεφάλαια.

Αποτέλεσμα είναι η ίδια η αγορά κρατικών ομολόγων και μάλιστα των αμερικανικών, που παραδοσιακά αποτελεί ασφαλές καταφύγιο και οι τίτλοι θεωρούνται σχεδόν «risk-free», έχει μετατραπεί σε εστία κινδύνου.

Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, προσπαθεί μέσω επαναγορών μακροπρόθεσμων τίτλων να περιορίσει την πίεση στις αποδόσεις. Όμως, η δομική αιτία της ανόδου, ήτοι η τεράστια προσφορά νέου χρέους και η ανάγκη να βρεθούν αρκετοί αγοραστές, δεν μπορεί να εξαφανιστεί με μια επαναγορά. Γι' αυτό αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι οι επαναγορές αντιμετωπίζουν περισσότερο ένα ζήτημα ρευστότητας και λιγότερο το βαθύτερο πρόβλημα προσφοράς και ζήτησης στην αγορά των αμερικανικών κρατικών ομολόγων.

Όπως προαναφέρθηκε, όταν οι αποδόσεις των ομολόγων ανεβαίνουν ο χρυσός δέχεται πιέσεις. Το σκηνικό αλλάζει όταν η άνοδος των αποδόσεων οφείλεται σε παράγοντες όπως οι φόβοι για το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα, η αύξηση του term premium (της πρόσθετης δηλαδή απόδοσης που ζητούν οι επενδυτές για να διακρατούν ομόλογα μεγάλης διάρκειας), οι αμφιβολίες για το κατά πόσο η αγορά μπορεί να απορροφήσει την τεράστια προσφορά κρατικού χρέους και η απώλεια της εμπιστοσύνης στα ομόλογα ως επενδυτικό καταφύγιο.

Τότε, ο χρυσός αποκτά πλεονέκτημα και γίνεται ακόμη πιο ελκυστικός, αφού δεν αποτελεί υποχρέωση κανενός εκδότη και δεν χρειάζεται κεντρική τράπεζα να υπερασπιστεί την αξία του.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που εξηγούν γιατί μετά το 2022 οι κεντρικές τράπεζες αύξησαν δραματικά τις αγορές χρυσού: ένα αμερικανικό κρατικό ομόλογο είναι asset του κατόχου του, αλλά ταυτόχρονα υποχρέωση των ΗΠΑ. Ο χρυσός δεν έχει αντίστοιχο ρίσκο (το λεγόμενο counterparty risk). Η αγοραστική μανία των κεντρικών τραπεζών αποτελεί έναν από τους καταλύτες της bull market των επόμενων ετών.

Ένας ακόμη παράγοντας που εντείνει τις ανησυχίες στις αγορές ομολόγων είναι η σταδιακή μεταβολή της σύνθεσης των αγοραστών του αμερικανικού χρέους. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Barron’s, η ξένη κατοχή των εμπορεύσιμων αμερικανικών κρατικών ομολόγων έχει υποχωρήσει περίπου στο 40%, από σχεδόν 50% πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, ενώ η Κίνα έχει περιορίσει αισθητά τις επίσημες τοποθετήσεις της.

Την ίδια στιγμή, η αυξημένη συμμετοχή ευρωπαϊκών «παικτών» αποδίδεται κυρίως σε ιδιώτες και θεσμικούς επενδυτές και όχι σε μαζικές αγορές κρατικών φορέων. Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η ζήτηση για αμερικανικά κρατικά ομόλογα καταρρέει, αλλά ότι το αμερικανικό δημόσιο γίνεται περισσότερο εξαρτημένο από επενδυτές οι οποίοι είναι πιο ευαίσθητοι στις αποδόσεις που προσφέρει η αγορά.

Όσο αυξάνεται αυτή η εξάρτηση, τόσο ενισχύεται το ασφάλιστρο διάρκειας που απαιτούν οι επενδυτές για να διακρατούν μακροπρόθεσμο χρέος, διατηρώντας ανοδική πίεση στις αποδόσεις και αναζωπυρώνοντας τη συζήτηση για εναλλακτικά ασφαλή καταφύγια, με κορυφαίο τον χρυσό.

Επειδή ο δημοσιονομικός κίνδυνος οδηγεί σε κρίση εμπιστοσύνης στα κρατικά ομόλογα και εγείρονται φόβοι του λεγόμενου debasement, ο χρυσός μπορεί να κινείται ανοδικά παράλληλα με τις αποδόσεις των ομολόγων. Και αυτό ακριβώς είναι το ενδιαφέρον της τρέχουσας συγκυρίας. Η κρίση προέρχεται από το ίδιο το asset που θεωρούσαμε ασφαλές καταφύγιο, με αποτέλεσμα ο χρυσός να αποκτά μεγαλύτερη στρατηγική αξία.

Το μεγάλο στοίχημα για τον χρυσό δεν είναι επομένως αν οι αποδόσεις των ομολόγων θα παραμείνουν υψηλές. Είναι γιατί παραμένουν υψηλές. Αν πίσω από το sell-off των ομολόγων βρίσκεται μία βαθύτερη κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στο χρέος, τα ελλείμματα και τελικά τα ίδια τα νομίσματα στα οποία εκφράζεται αυτό το χρέος, τότε η επενδυτική εξίσωση αλλάζει.

info@.vasilisasteriadis.com

• © Vassilis Asteriadis

  Τα άρθρα/ αναλύσεις/ μελέτες που δημοσιεύονται αποτελούν Πνευματική ιδιοκτησία του Αστεριάδη Βασίλη, σύμβουλος επένδυσης σε ακίνητα, ο οποίος εδρεύει επί της οδού Μαρασλή 37 στον Δήμο Αθηναίων και σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993 «Περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας», όπως αυτός έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα. Ο συγγραφέας διατηρεί τα αποκλειστικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στο σχεδιασμό και το σύνολο του περιεχομένου του με εξαίρεση το περιεχόμενο που τυχόν προστίθεται από τους χρήστες του (ενδεικτικά σχόλια/ απόψεις που αναρτούν οι χρήστες στο δικτυακό τόπο). Τυχόν παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών του Συγγραφέα με οποιονδήποτε τρόπο συνεπάγεται τις ευθύνες και επισύρει τις ποινές που ορίζει ο νόμος.